آغاز یک مسیر تاریخی
تأسیس و شکل‌گیری اولیه دانشگاه در آبان ماه ۱۳۳۵ است. در آن زمان هسته اولیه دانشگاه با عنوان «پلی‌تکنیک تهران» و با هدف توسعه فعالیت‌های دو مؤسسه فنی وقت، «انستیتو تکنولوژی» و «هنرسرای عالی» شکل گرفت. نخستین دوره دانشجویان در سال ۱۳۳۶ از طریق آزمون داخلی پذیرفته شدند و فعالیت آموزشی رسمی پلی‌تکنیک تهران از سال ۱۳۳۷ آغاز شد.
نخستین رشته‌های مهندسی
فعالیت آموزشی پلی‌تکنیک تهران به طور رسمی با پنج رشته مهندسی برق و الکترونیک، مکانیک، نساجی، شیمی و راه و ساختمان آغاز شد.
شکل‌گیری و توسعه اولیه
با رشد تدریجی پلی‌تکنیک تهران، ساختار آموزشی و پژوهشی دانشگاه گسترش یافت و بخش‌ها و دانشکده‌های مختلفی شکل گرفتند.
دانشکده فنی
هسته اصلی پلی‌تکنیک تهران که از شش انستیتو یا گروه آموزشی در حوزه‌های برق و الکترونیک، شیمی و پتروشیمی، نساجی و پلیمر، مکانیک، معدن و صنایع تشکیل شد.
دانشکده تربیت دبیر فنی و علوم
این دانشکده در سال ۱۳۵۵ با همکاری وزارت آموزش و پرورش تأسیس شد.
دانشکده علوم پایه و کامپیوتر
با هدف ارائه دروس پایه برای دانشجویان دیگر دانشکده‌ها ایجاد شد.
انستیتو تحصیلات تکمیلی
برای اداره و سرپرستی دوره‌های کارشناسی ارشد و امور تحقیقاتی دانشگاه ایجاد شد.
گسترش دوره‌های تحصیلات تکمیلی
توسعه فعالیت‌های آموزشی و پژوهشی دانشگاه در سال‌های بعد، زمینه‌ساز گسترش ساختار دانشگاه شد.
دانشگاه صنعتی امیرکبیر
پلی‌تکنیک تهران در سال ۱۳۵۸ به دانشگاه تبدیل شد و به نام دانشگاه صنعتی امیرکبیر نامگذاری شد.
چهره‌های ماندگار دانشگاه
مهندس حبیب‌الله نفیسی
۱۳۳۷ – ۱۳۴۱مهندس حبیب نفیسی از بنیانگذاران پلی‌تکنیک تهران بود. خدمات وی در تأسیس و بنیانگذاری پلی‌تکنیک تهران، با توجه به دشواری‌های آن دوران، از اهمیت ویژه‌ای برخوردار است.
دکتر محمدعلی مجتهدی
۱۳۴۱ – ۱۳۴۴دکتر مجتهدی پس از انتصاب به ریاست پلی‌تکنیک، در ارتقای سطح علمی دانشگاه و توسعه امکانات آن نقش مهمی داشت. احداث آمفی‌تئاتر مرکزی، سالن غذاخوری، زمین ورزش و توسعه تجهیزات آزمایشگاهی از جمله اقدامات دوره مدیریت ایشان بود.
رؤسای دانشگاه در گذر زمان
از پلی‌تکنیک تا دانشگاه صنعتی امیرکبیر
۱۳۵۸؛ آغاز فصل جدید
پس از پیروزی انقلاب اسلامی، پلی‌تکنیک تهران در سال ۱۳۵۸ به دانشگاه تبدیل شد و به افتخار امیرکبیر و با هدف تداوم مسیر دارالفنون، دانشگاه صنعتی امیرکبیر نام گرفت. در سال‌های بعد، ساختار دانشگاه توسعه یافت و دانشکده‌ها و دوره‌های جدید، به‌ویژه در مقاطع تحصیلات تکمیلی، شکل گرفتند.