از پلیتکنیک تهران تا دانشگاه صنعتی امیرکبیر
تأسیس و شکلگیری اولیه دانشگاه در آبان ماه ۱۳۳۵ است. در آن زمان هسته اولیه دانشگاه با عنوان «پلیتکنیک تهران» و با هدف توسعه فعالیتهای دو مؤسسه فنی وقت، «انستیتو تکنولوژی» و «هنرسرای عالی» شکل گرفت. نخستین دوره دانشجویان در سال ۱۳۳۶ از طریق آزمون داخلی پذیرفته شدند و فعالیت آموزشی رسمی پلیتکنیک تهران از سال ۱۳۳۷ آغاز شد.
فعالیت آموزشی پلیتکنیک تهران به طور رسمی با پنج رشته مهندسی برق و الکترونیک، مکانیک، نساجی، شیمی و راه و ساختمان آغاز شد.
با رشد تدریجی پلیتکنیک تهران، ساختار آموزشی و پژوهشی دانشگاه گسترش یافت و بخشها و دانشکدههای مختلفی شکل گرفتند.
هسته اصلی پلیتکنیک تهران که از شش انستیتو یا گروه آموزشی در حوزههای برق و الکترونیک، شیمی و پتروشیمی، نساجی و پلیمر، مکانیک، معدن و صنایع تشکیل شد.
این دانشکده در سال ۱۳۵۵ با همکاری وزارت آموزش و پرورش تأسیس شد.
با هدف ارائه دروس پایه برای دانشجویان دیگر دانشکدهها ایجاد شد.
برای اداره و سرپرستی دورههای کارشناسی ارشد و امور تحقیقاتی دانشگاه ایجاد شد.
توسعه فعالیتهای آموزشی و پژوهشی دانشگاه در سالهای بعد، زمینهساز گسترش ساختار دانشگاه شد.
پلیتکنیک تهران در سال ۱۳۵۸ به دانشگاه تبدیل شد و به نام دانشگاه صنعتی امیرکبیر نامگذاری شد.
مهندس حبیب نفیسی از بنیانگذاران پلیتکنیک تهران بود. خدمات وی در تأسیس و بنیانگذاری پلیتکنیک تهران، با توجه به دشواریهای آن دوران، از اهمیت ویژهای برخوردار است.
دکتر مجتهدی پس از انتصاب به ریاست پلیتکنیک، در ارتقای سطح علمی دانشگاه و توسعه امکانات آن نقش مهمی داشت. احداث آمفیتئاتر مرکزی، سالن غذاخوری، زمین ورزش و توسعه تجهیزات آزمایشگاهی از جمله اقدامات دوره مدیریت ایشان بود.
پس از پیروزی انقلاب اسلامی، پلیتکنیک تهران در سال ۱۳۵۸ به دانشگاه تبدیل شد و به افتخار امیرکبیر و با هدف تداوم مسیر دارالفنون، دانشگاه صنعتی امیرکبیر نام گرفت. در سالهای بعد، ساختار دانشگاه توسعه یافت و دانشکدهها و دورههای جدید، بهویژه در مقاطع تحصیلات تکمیلی، شکل گرفتند.